Онам тунги соат учда уйғонарди. Мен буни болалигимда тушунмасдим. Онам нега бунчалик эрта туради? Кийиниб, сумкасини олиб, кун ёришмасдан қаерга кетади? Нега қайтганда оёқлари оғрийди, кўзлари толиққан, қўлида эса бир парча қоғоз. Улғайгач тушундим, у навбат олгани кетар экан...

Ҳамон ёдимда мактабни тугатган йилим олийгоҳга топшириш учун бир қанча ҳужжатлар керак эди. Онам иккимиз эрталаб соат саккизда паспорт столига бордик. Навбат эллик олтинчи! Биздан олдин эллик беш нафар одам бор эди. Ҳайронман, улар қачон келиб, навбат олишга улгуришган. Кимдир рўйхат тузган, кимдир ўрнини сотган.

Биз кун бўйи ўтирдик. Ўрнимизни йўқотиб қўймаслик учун тушликка ҳам чиқмадик ҳатто. Онам дўкондан сув олиб берди. Мен эшик олдидаги курсида ўтириб китоб ўқидим. Кечки соат олтида иш вақти тугади дейишди. Эртасига яна бордик... 3 кун деганда зўрға ишимиз ҳал бўлганди.

Орадан йиллар ўтди... Бир куни ўн икки ёшли ўғлим шундай деди: “Дада, қаранг мен сизнинг туғилганлигингиз ҳақидаги гувоҳномани телефондан топдим.“

Ҳақиқатан ҳам, телефон экранида туғилганлигим ҳақидаги расмий ҳужжат турарди, муҳр, рақам, ҳамма-ҳаммаси ўша-ўша. Ўғлимнинг айтишича буни олиш учун бор-йўғи уч дақиқа кетибди.

Мен бир зум жим қолдим. Онам ёдимга тушди. Ярим тунда ширин уйқусидан кечган, совуқда узундан-узун навбатлар кутган муштипар онам...

У бутун умри давомида бизнинг ҳужжатларимиз учун йиллаб вақт сарфлади, ҳа йиллаб! Ўғлим эса уч дақиқада ҳал қилди.

my.gov.uz — 35 йилда одамларнинг вақтини қайтариб берди!